Madrid es Navidad

Feliz Navidad a todos!!

Ισπανόφωνη Λογοτεχνία: Mario Vargas Llosa

Επιτέλους φέτος το Νόμπελ Λογοτεχνίας πήγε σε έναν συγγραφέα που πραγματικά το αξίζει, μία έκπληξη εξαιρετικά ευχάριστη. Λοιπόν, ο Μάριο Βάργκας Λιόσα είναι ίσως ο μοναδικός συγγραφέας που καταφέρνει να γράψει μοντέρνα και μεταμοντέρνα χωρίς να χάνει τον ειρμό της γραφής, χωρίς να ξεφεύγει από το στόχο του μυθιστορήματος, που πάντα ήταν και θα είναι ένας- να πει μια καλή ιστορία. Τελειώνοντας τα βιβλία του, έχεις μια γλυκειά αίσθηση πως ο χρόνος που αφιέρωσες στην ανάγνωση δεν σπαταλήθηκε. Κι αυτό δεν μπορεί να λεχθεί σχεδόν για κανέναν άλλο εν ζωή συγγραφέα.

Ο Μάριο Βάργκας Λιόσα, μοναχογιός ενός οδηγού λεωφορείου και μιας ευκατάστατης κρεολής, παιδί χωρισμένων γονιών πριν ακόμα γεννηθεί, είδε το φως τον Μάρτιο του 1936 στην πόλη Αρεκίπα στο Περού. Μεγάλωσε πιστεύοντας ότι είναι ορφανός αφού η οικογένεια της μάνας του του έκρυψε την αλήθεια. Γνώρισε τον πατέρα του όταν ήταν 10 χρονών!

Ο βίος του συνέχισε περιπετειωδώς, όπως άρχισε: Ο νεαρός και εντυπωσιακά ωραίος Μάριο παντρεύτηκε 19 χρονών τη νύφη του θείου του, τη Χούλια, 32 ετών. Ο γάμος αυτός έγινε αργότερα η πρώτη ύλη για ένα τρισχαριτωμένη μεταμοντέρνο μυθιστόρημα το οποίο ο Βάργκας Λιόσα αφιέρωσε στην τέως του. Τίτλος: "Η θεία Χούλια και ο γραφιάς". Η θεία Χούλια είχε τόσο σουξέ που έγινε και ταινία στο Χόλιγουντ! Αμέσως μετά ο Μάριο σπούδασε Νομικά και Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Λίμα ενώ έκανε την θριαμβευτική του εμφάνιση στα γράμματα. Η διδακτορική του διατριβή ήταν για τον Γκαρσία Μάρκές, έναν συγγραφέα που θαύμαζε πολύ. Ο πολύς θαυμασμός κατέληξε δυστυχώς σε καυγά και μαυρισμένα μάτια. Ο λόγος παρέμεινε άγνωστος αλλά οι δυο άντρες δεν ξαναμίλησαν ποτέ.

Το 1963 δημοσίευσε το εξαιρετικό μυθιστόρημα "Η πόλη και τα σκυλιά" όπου ο συγγραφέας εφάρμοσε την τεχνική της ανάμιξης προσωπικών εμπειριών και δημόσιας ιστορίας που θα τον δόξαζε στο μέλλον. Η πρώτη ύλη εδώ ήταν οι σκληρές εμπειρίες του από τη στρατιωτική ακαδημία της Λίμα όπου φοίτησε. Όπως αντιλαμβάνεστε οι στρατιωτικοί ήταν έξαλλοι αλλά οι κριτικοί ενθουσιώδεις. Το μυθιστόρημα έγινε μεγάλο χιτ. Το 1965, Το "Πράσινο σπίτι" (που μεταφράστηκε σχετικά πρόσφατα από τις εκδόσεις Καστανιώτη και αγαπήθηκε πολύ και από το ελληνικό αναγνωστικό κοινό), η ιστορία ενός μπουρδέλου, σάρωσε όλα τα γνωστά βραβεία και έστρωσε οριστικά το δρόμο του νεαρού ισπανοπερουβιάνου προς τη δόξα. Το λογοτεχνικό του κύρος ενισχύθηκε με την κυκλοφορία το 1969 του βιβλίου του με τίτλο "Συζητήσεις στον Καθεδρικό Ναό".

Στη συνέχεια ο Μάριο χώρισε με τη θεία Χούλια και –επιμένοντας οικογενειακά!- παντρεύτηκε τη ξαδέρφη του, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά. Ο Βάργκας Λιόσα, κλασσικός αναγεννησιακός άνθρωπος δεν καθόταν εύκολα στα αυγά του. Έγραψε τα πάντα: μυθιστορήματα, διηγήματα, θεατρικά έργα, δοκίμια, κριτικές που μεταφράστηκαν σε όλο τον κόσμο. Δοκίμασε διαφορετικά στυλ: το ένα πόδι στον μοντερνισμό και το άλλο στον μεταμοντερνισμό. Ευκίνητος υπήρξε και πολιτικά. Διένυσε όλο το φάσμα από τα αριστερά στα δεξιά: Στην αρχή γοητεύτηκε από τον Φιντέλ λ.χ. και μετά απογοητεύτηκε απότομα γιατί φυλακίστηκε ένας ποιητής. Τελικά έφτασε να βάλει υποψηφιότητα για πρόεδρος του Περού με την κεντροδεξιά το 1990. Η ιστορία της σύντομης και άδοξης πολιτικής του καριέρας καταγράφεται στο αυτοβιογραφικό "Ψάρι στο νερό", όπου με πίκρα καταγγέλλει τους αντιπάλους του ότι έστρεψαν την αγνότητα και την ειλικρίνειά του εναντίον του. Μόλις ηττήθηκε τα παράτησε οριστικά και στράφηκε αποκλειστικά στο γράψιμο. Οι λέξεις άλλωστε είναι τα πιο ισχυρά όπλα, παραδεχόταν τότε στις συνεντεύξεις που έδινε.

O συγγραφέας πήρε την ισπανική υπηκοότητα το 1993. Δύο χρόνια αργότερα, βραβεύθηκε με το βραβείο Θερβάντες, το σημαντικότερο στον ισπανόφωνο λογοτεχνικό κόσμο. Είναι ο πρώτος νοτιοαμερικανός συγγραφέας που κερδίζει το Νόμπελ Λογοτεχνίας μετά τον κολομβιανό Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, στον οποίο απονεμήθηκε το 1982. Το 2000 έγραψε ίσως το σπουδαιότερο από τα τελευταία έργα του, τη "Γιορτή του Τράγου", βασισμένο στην αποτρόπαιη δικτατορία της Δομινικανής Δημοκρατίας.

Το τελευταίο βιβλίο του "El Sueño del celta", το οποίο είναι αφιερωμένο στον Βρετανό διπλωμάτη Ρότζερ Κέισμεντ και καταδικάζει τις ωμότητες που διαπράχθηκαν στο Κονγκό του Λεοπόλδου του Β', κυκλοφόρησε στις αρχές Νοεμβρίου στην ισπανική γλώσσα.

Αναφορές:

α) "Μάριο Βάργκας Λιόσα: άξιος!" της Λένας Διβάνη 
β) "Στον Μάριο Βάργκας Λιόσα το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2010", Τα Νέα  
γ) "Στον Μάριο Βάργκας Λιόσα το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2010", Η Καθημερινή
δ) "Στον Περουβιανό συγγραφέα Μάριο Βάργκας Λιόσα το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2010", in.gr

Don Quijote en YouTube de la mano de la RAE

Las aventuras del famoso hidalgo Don Quijote de la Mancha, héroe de la lengua española, se trasladan a internet, en la primera lectura global de la obra de Miguel de Cervantes en YouTube.

La iniciativa de la Real Academia Española (RAE) y el canal de videos YouTube, comenzó este octubre, y contará con la participación de 2.149 internautas de todo el mundo. Cada voluntario deberá leer fragmentos de El Quijote para recrear, en video, la lectura completa de la novela, y luego subirlo a YouTube.

La Academia dijo que la campaña estaba encaminada a promover tanto la lengua española en internet, como la novela de Miguel de Cervantes, considerada un clásico de la literatura universal. "La lengua española no ocupa en internet el espacio que se merece. Queremos denunciar eso y corregirlo", dijo el secretario de la RAE Darío Villanueva.

"Don Quijote de la Mancha" fue escrito por Miguel de Cervantes y publicado en dos entregas en 1605 y 1615, y ha sido traducida a la mayoría de los idiomas. Narra las historias caballerescas de Don Quijote y su ayudante Sancho Panza. La novela original estaba dividida en 26 capítulos y tenía casi 1000 páginas.

En esta lectura por internet, una vez que se completen las 2.149 fracciones en las que se ha dividido la novela, el proyecto se publicará en YouTube durante un tiempo indefinido. Y tal vez en unos años, el inicio de la novela se recuerde así: "En un lugar de internet de cuyo nombre no quiero acordarme...". Es el inicio del Quijote más grande de la historia.

Οι περιπέτειες του διάσημου ιππότη Δον Κιχώτη, του ήρωα της ισπανικής γλώσσας, μεταφέρονται στο διαδίκτυο, στη πρώτη συνολική ανάγνωση του έργου του Μιγκέλ ντε Θερβάντες στο YouTube.

Η πρωτοβουλία της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας (RAE) και του βίντεο καναλιού YouTube, ξεκίνησε αυτό τον Οκτώβριο και θα έχει τη συμμετοχή 2.149 χρηστών του Διαδικτύου σε όλο τον κόσμο. Κάθε εθελοντής θα διαβάσει αποσπάσματα από τον Δον Κιχώτη για να αναδημιουργήσει, στο βίντεο, μια πλήρη ανάγνωση του μυθιστορήματος, και στη συνέχεια να το ανεβάσει στο YouTube.

Η Ακαδημία είπε ότι η εκστρατεία προσανατολίζεται τόσο στη προώθηση της ισπανικής γλώσσας στο Διαδίκτυο, όσο και του μυθιστορήματος του Μιγκέλ ντε Θερβάντες, που θεωρείται ένα κλασικό έργο της παγκόσμιας λογοτεχνίας. «Η ισπανική γλώσσα δεν καταλαμβάνει στο Διαδίκτυο το χώρο που της αξίζει. Εμείς το καταγγέλλουμε αυτό και θα το διορθώσουμε", δήλωσε ο Γραμματέας της RAE Darío Villanueva.

Ο «Δον Κιχώτης» γράφτηκε από τον Μιγκέλ ντε Θερβάντες και δημοσιεύθηκε σε δύο στάδια το 1605 και το 1615, και έχει μεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες. Διηγείται τις ιστορίες του Δον Κιχώτη και του βοηθού του Σάντσο Πάντσα. Το πρωτότυπο μυθιστόρημα χωρίζεται σε 26 κεφάλαια και είχε σχεδόν 1000 σελίδες.

Σε αυτή την ανάγνωση στο Διαδίκτυο, μια φορά που θα έχουν ολοκληρωθεί τα 2.149 τμήματα στα οποία το μυθιστόρημα έχει διαιρεθεί, το έργο θα δημοσιευτεί στο YouTube για αόριστο χρονικό διάστημα. Και ίσως σε λίγα χρόνια, η αρχή του μυθιστορήματος θα θυμίζει ως εξής: «Σε μια σελίδα του Διαδικτύου της οποίας το όνομα δεν θέλω να θυμάμαι ...". Αυτή είναι η αρχή του μεγαλύτερου Δον Κιχώτη της ιστορίας.

Επισκεφτείτε τη σελίδα: www.youtube.com/elquijote

Source: BBC Mundo article: El Quijote, nuevo héroe de YouTube

Antonio Gaudi: Ο αρχιτέκτονας του "διαχρονικά" μοντέρνου

Ο Antonio Gaudi αποτέλεσε ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό ταλέντο που δεν είναι εύκολο να συγκριθεί με άλλους αρχιτέκτονες της εποχής του καθώς, ο ίδιος θα μπορούσε να δημιουργήσει μια δική του ξεχωριστή σχολή. Μάλιστα, δεν ήταν μόνο το έργο του τόσο ιδιαίτερο αλλά σε μεγάλο βαθμό ο Gaudi είχε την τύχη να χαίρει μεγάλης εμπιστοσύνης και από τους πελάτες του, οι οποίοι τον υποστήριζαν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Από πολύ νωρίς στην καριέρα του, είχε τραβήξει την προσοχή με τα δημιουργήματά του παρόλο που απέφευγε την δημοσιότητα.

Ο ίδιος θα μπορούσε να καταταχθεί στο καταλανικό ρεύμα του Μοντερνισμού που ξεκίνησε από τα τέλη του 19ου αιώνα και εξελίχθηκε στο διεθνές ρεύμα του Art Nouveau. Η ισχυρή του προσωπικότητα προσέλκυε πάντα και άλλους ιδιαίτερα χρήσιμους καλλιτέχνες και επιστήμονες όπως μηχανικούς, γλύπτες και μεταλλουργούς οι οποίοι ήταν απαραίτητοι για να ολοκληρώσει τις αρχιτεκτονικές του δημιουργίες, κάτι που μπορεί να δει κανείς και στα έργα του. 

 Ο Antonio Gaudi γεννήθηκε στο Reus το 1852 και παρακολούθησε το σχολείο εκεί και στην Tarragona. Εγκατέλειψε την Βαρκελώνη το 1869 για να παρακολουθήσει προπαρασκευαστικά μαθήματα για το πανεπιστήμιο και το 1873 έγινε δεκτός στην New School of Architecture, ενώ το 1878 άνοιξε το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο. Το πρώτο του έργο το κέρδισε σε έναν διαγωνισμό για φανοστάτες για την Plaza Real της Βαρκελώνης, ενώ στις πρώτες του εργασίες συμπεριλαμβάνονται παραγγελίες επίπλων, τέμπλα και μια βιτρίνα για γάντια για την εταιρεία Comella που παρουσιάστηκε στην Έκθεση του Παρισιού το 1878. Την ίδια περίοδο μάλιστα κατασκέυασε και το Casa Vicens (1883-1885) όπου και χρησιμοποίησε πολύχρωμο πλακάκι στο εξωτερικό και στην αίθουσα καπνίσματος, ενώ ακόμα μία από τις πρώτες δουλειά του είναι και η βίλα El Capricio στο θέρετρο της Comillas. 

Ένας από τους πολύ πιστούς πελάτες και φίλους του Gaudi υπήρξε και ο Eusebio Guell για τον οποίο ο Gaudi δημιούργησε πολλά έργα. Για την ανάπτυξη των κατοικιών κοντά στην Βαρκελώνη ο Gaudi σχεδίασε το διάσημο πάρκο του (1900-1914) σε κεκλιμένο επίπεδο. Το Park Guell εκτείνεται σε ένα εμπορικό κέντρο και υποστηρίζεται από κεκλιμένους κίονες για να αντικατοπτρίζεται η μεταφορά των φορτίων από την πλατεία. Η χρήση έγχρωμου κεραμιδιού είναι εκείνο που ξεχωρίζει στο κυματιστό παγκάκι στην άκρη της πλατείας. Ο σχεδιασμός του οφείλεται στον στενό συνεργάτη του Gaudi, Jisep Maria Jujol I Gilber και θεωρείται πολύ σημαντική αρχιτεκτονική πρωτοτυπία. Δυστυχώς, το πάρκο έμεινες ημιτελές καθώς απέτυχε να προσελκύσει επενδυτές ιδιαίτερα εξ’ αιτίας του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. 

Το σπίτι ωστόσο του Guell επεκτάθηκε και ανακατασκευάστηκε σε σημαντικό βαθμό από τον Gaudi κατά την περίοδο 1885-1890. Οι προσόψεις έχουν σχεδιαστεί με πιο σοβαρό ύφος από εκείνο που συνήθιζε να υιοθετεί στα έργα του εκτός από το εκτεταμένο σφυρήλατο έργο που υπάρχει, τα πολύχρωμα μοτίβα της στέγης και το κύριο εσωτερικό θέμα. Μάλιστα, σχέδια των τμημάτων του ανακτόρου εμφανίστηκαν στο Παρίσι το 1910.

Ένα άλλο έργο για τον Guell αποτέλεσε και η εργατική συνοικία γύρω από το εργοστάσιό του στην Santa Coloma de Cervello. Ο Gaudi έκανε κάποια σχέδια για τη δημιουργία μιας μικρής εκκλησίας στην περιοχή αρχικά, ενώ δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το συγκεκριμένο έργο μέχρι το 1908 όπου και πήρε πολύ πιο θερμά το όλο εγχείρημα. Ο σχεδιασμός είναι στενά συνδεδεμένος με άλλα γνωστά θρησκευτικά έργα του όπως η πασίγνωστη Sagrada Familia στη Βαρκελώνη.Το Colonia Guell Chapel είναι ιδιαίτερο στην κατασκευή του, με κεκλιμένα τούβλα και αιχμηρές πέτρες που υποστηρίζουν το δάπεδο από πλακάκια του θησαυροφυλακίου το οποίο είναι και το μοναδικό ολοκληρωμένο κομμάτι της εκκλησίας. 

Το Casa Mila αποτελεί ένα επιπλέον οικοδόμημα από τα τελευταία του Gaudi που ανήκουν στο είδος αυτό. Από τη μια πλευρά η πρόσοψη του κτιρίου είναι καμπυλόγραμμη και βασίζεται σε βασικά μοτίβα. Η βαριά πρόσοψη είναι συνδεδεμένη με τους πίσω ορόφους, ενώ τα πιο επιτυχημένα σχεδιαστικά τμήματα θεωρούνται οι θολωτές οροφές, οι καμινάδες και τα υπέροχα κάγκελα στα μπαλκόνια σχεδιασμένα από τον Jujol. Αυτό το έργο του μάλιστα προκάλεσε ποικίλα σχόλια και ο Gaudi αναγκάστηκε να υπεράσπιστεί τη δουλειά του αρκετές φορές.

Η γνωστή εκκλησία Sagrada Familia στην Βαρκελώνη είναι αφιερωμένη στην Ιερή Οικογένεια. Το 1883, ο Gaudi κλήθηκε να αντικαταστήσει τον αρχικό αρχιτέκτονα Francisco del Villar, ο οποίος παραιτήθηκε. Σε ηλικία 31 ετών ο Gaudi ανέλαβε αυτό που επρόκειτο να γίνει το έργο μιας ζωής. Κατά τη διάρκεια των χρόνων όπου ο Gaudi εργαζόταν για την κρύπτη, είχε διατυπώσει ιδέες που αποτυπώνονται στην εκκλησία. Η ανατολική πτέρυγα επιλέχτηκε για την παρουσίαση της Γεννήσεως, ενώ εργασίες ξεκίνησαν για την αψίδα, το κάτω τμήμα των πύργων και τις πόρτες της εισόδου. To 1901, ξεκίνησαν οι εργασίες για το πάνω μέρος των πύργων, όπου και μπορεί να διακρίνει κανείς την είσοδο από την παραδοσιακή τέχνη στην επιρροή του μοντέρνου. 

Η τετράγωνη βάση των πύργων που μετατράπηκε σε κυκλική χάρισε μεγαλύτερη ελευθερία στον σχεδιασμό καθώς προχωρούσε το έργο. Μετά το 1910, ο Gaudi συγκέντρωσε το σύνολο των προσπαθειών του σε εκκλησιαστικά έργα, ενώ το ανατολικό μέτωπο των πύργων ολοκληρώθηκε μετά το θάνατό του, το 1926. Οι εργασίες συνεχίστηκαν μέχρι το 1935 οπότε και σταμάτησαν λόγω του Ισπανικού Εμφυλίου.

Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε από τον Gaudi για τον σχεδιασμό των πυργίσκων των πύργων. Οι κορυφές τους επενδύθηκαν με χρωματιστό γυαλί το οποίο φωτισμένο από τους εσωτερικούς προβολείς του ναού λάμπουν τη νύχτα. Επίσης τα σχέδιά του περιελάμβαναν έναν κεντρικό πύργο ψηλότερο από τον Άγιο Πέτρο της Ρώμης.

Ο Gaudi και οι μέθοδοι και οι τεχνικές που ακολουθούσε στην κατασκευή των έργων του αποτελεί σήμερα αντικείμενο εκτεταμένης έρευνας και ανάλυσης από τους επιστήμονες. Γνωστή είναι η κατανόηση που έδειχνε να έχει για τη δομή ενός έργου σε συνδυασμό με την διακόσμηση, το χρώμα, το φως και την γλυπτική που θα ταίριαζε σε αυτό.

(Source: http://www.capital.gr/weekend_articles.asp?id=920474)